سلام به همگی!

(۱)

به دنیا که آمد، قابله گفت: دختر است.

پدر به آسمان نگاه کرد و زن، زاج شد

از همان روز

همه چیز در خانه ی مادرم در دل خود می جوشد.

(۲)

خنکایی بود در تابستان

روحی که خداوند در من دمید

همه ی بادهای جهان به تماشای من آمده بودند

با شاخه ای از گل های صورتی.

خدانگهدار همگی!

با سلام.

دوغزل از دفتری دور و نزدیک:

اول:

دوم:

سه شعر و فقط همین:

*

هنوز می توانم بیدار بمانم

و ادای فرماندهی را دربیاورم

که جز جبهه

در جای دیگری نمی تواند بمیرد.

**

آیا دوست داشتنت را نباید شعری گفت؟

انگشتانت را نباید با دسته ای پروانه وصف کرد

آن هنگام که گونه های گلی را نوازش می کنند؟

تو گاهی منظره ای هستی

از گنجشکان بازیگوش

گاهی مزرعه ی آفتابگردانی که هر روز پوستش تیره تر می شود

بهار، برای پرندگان خوب است

و آتش

برای تو که جنگلی تنها هستی.

***

کودکم را شیر می دهم

گریه می کند

صبح یک فنجان شیر می نوشم

کودکم خواب است

گریه می کنم.

شبیه زنی شده ام که مردش را به جنگ فرستاده است

با نگرانی هایم به خواب می روم

 و هنگامی که برای مشتی قرص بیدار می شوم

دلم برای زنی تنگ می شود

که مغزی کوچک دارد

اما زیباست.

غمگین بودن هم چیز بدی نیست!!!

سلام ............پاییز هم برای خودش عالمی دارد............

زندگی به یک قرار نیست، سرزمین من!

گاهی سنگی

جریان رودخانه را عوض می کند

و گاهی پرنده ها

جاذبه ی زمین را جدی می گیرند

سر درد من جای نگرانی ندارد

با این همه اتفاق که در حال افتادن است

سیگارت را با خیال راحت بکش

نه رگ های متورم گردن من، جریانی را متوقف می سازد

و نه دود سیگار تو، جهان را به سرفه می اندازد

زمین می چرخد

می چرخد با همه ی آدم هایش

و خدا از آن بالا نگاه می کند به دسته گل هایی که آب داده است.

 پل هوایی

سلام سرد مرا گوش کن، منم حوا

بایست بخت پریشانم، آدم تنها !

برای من که عبور از تو سخت خواهد بود

چگونه بگذرم از این شلوغی دنیا؟

چقدر وقت برای نمردنم دارم؟

تو نبض زندگی ام را بگیر از حالا

بیا اجازه نده حال و روزم این باشد

خیال خط خطی من، خراش ناخن ها

***

حواس تو به من آیا؟ چراغ چشمک زد

تو رد شدی و من اما به روی پل تنها

چقدر پله خدایا! چه خسته ام امروز

پرنده اي شده ام، می پرم ازاین بالا

با دوشعر تازه سلام می دهم تمام دوستان دور و نزدیک را....

1

آفتابی هستی بر بلندای عصر

که می تواند شیری گرسنه آرام شود

در گرمایت

یا پلنگی که تازه از شکار برگشته.

بر بلندای عصر آفتابی هستی

 که می توانی

 بچه آهوها ی خالدار را

 به بازی در آوری با سایه هاشان.........

2

گفتند

در آسمان یک شهر قدیمی رصد شده ای

دیده اند تو را در مزرعه

هنگام ظهر

که گندمها را دسته می کردی

و در کوهستانی سرد

هنگامی که گلهای وحشی را......

*

شگفتا که تو سالهاست در شعر منی.

با دوشعر کوتاه دوستان را ملاقات می کنم. منتظر دستهای گرم شما هستم.

اولین:

توت ها دارند شیرین می شوند

با من قرار بگذار

گوشواره های گیلاسم را می پوشم

چشم های قهوه ای ات را بیاور

من فکر می کنم گنجشک ها و سنجاب ها همدیگر را دوست دارند.

دومین:

می توانی ستاره ی دنباله داری باشی

تا کودکی برایت دست تکان بدهد

می توانی پرنده ای باشی  لای شاخه های درخت گلابی

می توانی کلمه باشی و در دهانم بچرخی.

او به من آموخت سیب ها کی می رسند و گردوها کی بزرگ می شوند. دستهایم را گرفت و بالا برد. خوشه ی پروین را برایم چید و اجازه داد در گندمزار بدوم. غمگین شدن برای پدرانمان را از او آموختم و سختی کوهها را. بوی سنجد را، مهربانی بره ها راو آتش را او برایم معنا کرد.چه لذت بخش است با او غمها را سوزاندن.

چه لذت بخش است..........

شکوفه های بهاری تقدیم شما باد.