...و ماه دختر شبها دوباره می خندید

از آسمان به زمین نقل نقره می پاشید

چراغ روشن دریا یی از مسیری دور

سکوت کشتی لنگر گرفته را می دید

کنار بندر خسته، کسی غزل می خواند

به روی دفتر شعرش ستاره می بارید

کنار ساحل شرجی، دو مرغ دریایی

دو تا پرنده که هستند مثل مروارید-

نشسته اند وسرگرم گوش ماهی ها

برای گفتن حرفی لبا نشان لرزید

نوشت با سر انگشت: دوستت دارم

به سمت شا نه ی زن چشم مرد مي لغزید

دچار مد شده دریا و موج گیسویش-

چه خوب با تن تبدار مرد می رقصید

****

شب قشنگ وغریبی است، صبح در راه است

خدا کند که کمی دیرتر رسد خورشید.