سلام به همگی!

(۱)

به دنیا که آمد، قابله گفت: دختر است.

پدر به آسمان نگاه کرد و زن، زاج شد

از همان روز

همه چیز در خانه ی مادرم در دل خود می جوشد.

(۲)

خنکایی بود در تابستان

روحی که خداوند در من دمید

همه ی بادهای جهان به تماشای من آمده بودند

با شاخه ای از گل های صورتی.

خدانگهدار همگی!